روش ساخت عادت در 4 مرحله

نحوه شگل‌گیری و ساخت عادت‌ها

فرایند شکل‌گیری و ساخت عادت‌ را می‌توان به چهار مرحله تقسیم کرد: محرک، اشتیاق، واکنش و پاداش. تقسیم‌بندی آن‌ها به بخش‌های اساسی به ما کمک می‌کند تا با عادت‌ها، نحوه کار کرد آن‌ها و شیوه‌های رشد و بهبود آن‌ها آشنا شویم.

این الگوی چهار مرحله‌ای، ستون اصلی هر عادتی است و ذهن شما هر بار ترتیب این الگو را رعایت خواهد کرد.

1. مرحله محرک

اولین مرحله «محرک» است. محرک، مغز شما را به شروع یک رفتار تحریک می‌کند. اندک اطلاعاتی، حاکی از یک پاداش است. اجداد ماقبل تاریخ ما دنبال محرک‌هایی بودند که حاکی از پاداش‌های اولیه ازجمله غذا، آب و غیره بود. امروزه ما دنبال محرک‌هایی از پاداش‌های ثانویه از جمله پول و شهرت، قدرت و مقام، تمجید و تایید، عشق و دوستی و حس رضایت شخصی هستیم.

ذهن شما دائما محیط بیرونی و درونی را برای کسب پاداش تحلیل می‌کند؛ زیرا محرک‌ها حاکی از این هستند که ما به پاداش نزدیک شده‌ایم. نزدیک شدن به محرک‌ها حس اشتیاق را در ما ایجاد می‌کند.قانون 1000 درصد

2. مرحله اشتیاق

اشتیاق به‌عنوان نیروی انگیزشی در پس همه عادت‌ها مرحله دوم این فرایند است. بدون میل و اشتیاق و بدون انگیزه‌ای برای تغییر، هیچ دلیلی برای فعالیت نداریم. میل و اشتیاق شما نسبت به چیزی عادت نیست؛ اما تغییری که این میل را در شما ایجاد می‌کند عادت به حساب می‌آید. شما میل به سیگار کشیدن ندارید بلکه انگیزه شما از این کار احساس آرامش بعد از سیگار کشیدن است، مسواک زدن انگیزه شما نیست اما داشتن دهان و دندان‌های تمیز انگیزه شما محسوب می‌شود. نمی‌خواهید بی‌دلیل تلویزیون را روشن کنید، بلکه انگیزه شما از این کار سرگرم شدن است. هر میلی با خواسته‌ای برای تغییر وضعیت درونی در ارتباط است.

3. مرحله واکنش

مرحله سوم، «واکنش» است. واکنش عادتی حقیقی است که آن را به شکل فکر یا عمل اجرا می‌کنید. وقوع یک واکنش به میزان انگیزه و ناسازگاری مرتبط با آن رفتار بستگی دارد. اگر کاری به توان فیزیکی و ذهنی بیشتر از میل و خواسته شما نیاز داشته باشد، آن را انجام نخواهید داد. واکنش شما وابسته‌ به توانایی شما است. ساده به نظر می‌رسد اما یک عادت در صورت توانایی شما به وقوع خواهد پیوست. اگر در بسکتبال می‌خواهید توپی را داخل حلقه بیندازید اما نمی‌توانید به‌اندازه کافی بپرید، شانسی نخواهید داشت.

4. مرحله پاداش

در نهایت، واکنش پاداش را به ارمغان خواهد آورد. پاداش هدف نهایی همه عادت‌ها است. اشتیاق، به خواستن پاداش اشاره دارد و واکنش درباره کسب پاداش است.

ما به دو دلیل دنبال پاداش هستیم:

1. آن‌ها به ما حس رضایت می‌دهند.
2. آن‌ها نکاتی به ما می‌آموزند.

اولین هدف پاداش، ارضا کردن امیال است. بله پاداش‌ها به خودی خود مفیدند. غذا و آب، انرژی لازم برای بقا را فراهم می‌کنند. ارتقای جایگاه شغلی، پول و احترام بیشتری به ارمغان می‌آورد. داشتن اندامی مناسب، سلامتی را بهبود می بخشد. اما اولین نفع پاداش‌ها این است که می‌توانید میل به خوردن، کسب مقام و یا به دست آوردن تایید را در خود ارضا کنید. پاداش‌ها، حداقل برای لحظه‌ای حس رضایت و آرامش را به شما هدیه می‌کنند.

دومین هدف پاداش این است که به ما می‌آموزد چه کارهایی ارزش به خاطر سپاری دارند. مغز در جستجوی پاداش است. همین‌طور که به زندگی خود ادامه می‌دهید، سیستم حسی عصبی به دنبال کارهایی است که امیال را ارضا و در شما حس لذت ایجاد می‌کنند. حس لذت یا ناامیدی بخشی از مکانیسم بازخورد است که به مغز کمک می‌کند تا کارهای موثر را از کارهای بیهوده تشخیص دهید.

چرا همیشه عادت ساخته نمی‌شود؟

اگر رفتاری در هر یک از این چهار مرحله نقص داشته باشد، به عادت تبدیل نخواهد شد. با حذف محرک، عادت هیچ‌گاه آغاز نخواهد شد.  با کاهش میل و اشتیاق، انگیزه کافی برای کارهای خود نخواهید داشت. با سخت کردن یک رفتار هرگز موفق نخواهید شد آن را انجام دهید و در صورتی‌که پاداش، میل و خواسته را ارضا نکند، دیگر دلیلی برای تکرار آن رفتار در آینده نخواهید داشت. بدون سه مرحله اول، عادت ایجاد نمی‌شود و بدون هر چهار مرحله، یک رفتار تکرار نخواهد شد.

به‌طور خلاصه، محرک عامل تحریک میل و اشتیاق است که به واکنش منجر می‌شود. سپس، پاداش را داریم که وظیفه ارضای امیال را برعهده دارد. در انتهای این چرخه، پاداش دوباره به محرک می‌رسد. این چهار مرحله چرخه عصبی بازخورد را شکل می‌دهند –محرک، اشتیاق، واکنش و پاداش- درنهایت این چرخه کمک می‌کند تا عادت‌هایی غیرارادی ایجاد کنید.

به نقل از؛ مدیرسبز

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.قسمتهای مورد نیاز علامت گذاری شده اند *